เราคือ ครอบคัวเดียวกัน
เท่าที่จำความได้ ความทรงจำสมัยก่อนกับปัจจุบันไม่ได้ต่างกันเลย บางคนพอเริ่มโต ก็เริ่มจะออกห่างจากสังคมครอบคครัวกัน ทีแรก เคยนึกว่าเราตรงกับข้อนั้นหรือเปล่า แต่พอมานึกแล้ว เปล่าเลย เรายังคงผูกพันและยังเข้าใจกันแบบเสมอมา และเชื่อว่าคงตลอดไป
         ในช่วงสู่การเริ่มต้นกับการทำงานที่ใหม่ ที่ต้องเอาพลังงานทั้งหมด มาใช้อย่างบ้าคลั่ง หลังจากที่ได้หยุดยาวจากความเหนื่อยหน่ายจากที่เก่า 1 เดือน ชีวิตเปลี่ยนไปไหม อาจจะเปลี่ยน แต่เดาไม่ได้เลย ว่าไปในทิศทางไหน ผู้คนมากมาย เข้ามาให้รู้จักเพิ่มอย่างเรื่อยๆ ผู้คนเก่าๆยังคงแวะเวียนมาทักทายบ้าง ตามสังคมออนไลน์ ที่ทำให้ความใกล้ชิดยังคงอยู่ แต่ไม่นานก็จะร้างลาไป และอีกมากมายกับการปรับตัว ให้ถูกใจใคร ให้ตรงใจเขา บางที คนเราก็แปลกนะ ว่าไหม ว่าทำไมกลับไม่ลองมองย้อนบ้าง ว่า คุณก็ควรปรับหาใครๆบ้างเหมือนกัน มันแตกต่างกันแค่ตัวบุคคลเท่านั้นเอง โลกที่เราอยู่ทุกวัน มันหมุนไปอย่างไม่มีวันหยุด ถึงแม้จะเดิมๆซ้ำๆ แต่มันก็หมุน แต่กับวิถีชีวิต จิตใจคน กลับแตกต่างกัน บางคนไม่เดินตามทางที่กำหนด บางคนไม่ไขว่คว้าสิ่งที่อยู่ตรงหน้า บางคนเห็นแก่ตัวอย่างที่ไม่เคยเจอ หรือบางคนอาจจะแสนดีอย่างน่าประหลาด ทั้งๆที่เราเองพอได้ทำความรู้จักกับใคร ได้ใช้ชีวิตร่วมกัน ได้เจอกัน มันก็เหมือนคนเคยคุ้นหน้าคุ้นตาไม่ถูกหรือ เราหรือเขาควรเปิดใจ
        ลึกๆแล้ว ทุกคนมีความต้องการของตัวเองกันทั้งนั้น เราควรจะประสานทั้งสองสิ่งเข้าด้วยกัน เพราะนามธรรม สามารถสร้างให้เป็นรูปธรรมได้ อาจต้องใช้เวลา หรือรอด้วยความตั้งใจ แค่เราคิดว่าเสมือนคนที่อยู่ในโลกนี้ คนที่เราทำความรู้จักใหม่ๆนี้ คือครอบครัวเรา ในขณะที่เขาคนนั้น ก็มีความคิดและเจตคติที่คล้ายๆกัน แน่นอน สิ่งที่เกิดขึ้น ย่อมนำไปสู่ ความเป็นมิตร สันติ และความรัก และอีกไม่นานถ้าเราทำสิ่งนี้อยู่เป็นนิจ จะมีมิตรอีกมากมาย ที่ต่างทยอยกันเข้ามาทำความรู้จักเราอย่างสม่ำเสมอ รู้อย่างนี้เราควร เริ่มทำ ดีกว่าไหม
ป๊อปดอท