“บางคนฝันที่จะประสบความสำเร็จอย่างสวยหรู ในขณะที่บางคนกำลังลงมือกระทำ”หรือว่าจะจริง?
เคยคิดไว้ตลอดเวลาในขณะที่จะทำอะไรๆ ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ก็คิดว่าต้องเผชิญมัน ฉันต้องสู้ แต่พอผ่านอะไรมาเยอะมากๆ เกิดความเหนื่อยล้า ถดถอยหรือเหม่อลอยไปเรื่อยๆ ก็ไม่ต่างกับชีวิตที่ไม่มีอะไรดีขึ้นมา ตื่นเช้า ตั้งหน้าตั้งตา มาทำตัวใหม่ พยายามที่จะแก้ไขปรับปรุงให้อะไรๆดีขึ้นมา เพียงแต่ในวันนี้ ไม่ใช่เราคนเดียวที่ทำได้ มันคือการเอาใจใส่ในแบบที่เราเป็นกับบุคคลอื่น เพียงแค่เราทำ แต่เขาไม่ทำ ชีวิตก็ไม่มีอะไร ลงลอยในสุดท้ายก็จะกลับมาสู่ความเป็นดั้งเดิม และฉันล่ะ ฉันจะทำไปทำไม ทุกคนมีสิทธิ ในการที่จะปรุงแต่งและสรรสร้างในแบบที่เขาอยากได้ หรืออยากเป็น แต่คงหมดหนทางที่จะให้มันดี ถ้าเขาคิดว่าสิ่งที่เขาคิดมันดีอยู่แล้ว ปล่อยเขาไป เราอยู่ในแบบเรา หาหนทางที่ดีแล้วมุ่งไปสู่ความฝันที่จะเราตั้งใจจะลงมือทำ ฉันเชื่อว่าสักวัน ฉันจะเจอสิ่งที่ฉันคิดว่า “ใช่” รอเพียงนิด อีกนิดเดียวจริงๆ

เริ่มสนใจการรีทัชภาพเพื่อประกอบนิตยสาร หรือ E-book มากขึ้น คือมันยังไงอ่ะ มันทำให้เรารู้ว่าจริงๆแล้วภาพที่ห็นในนิตยสาร บางทีอาจจะเป็นภาพธรรมดา ที่ตกแต่งจนแตกต่าง ทำให้เกิดเป็นสไตล์ของรูปในแบบต่างๆมากขึ้น ซึ่งจริงๆแล้ว มันละเอียดอ่อนเหมือนกันนะ จากอะไรๆที่ดูไม่มีอะไร กลายเป็นอะไรๆที่ดูมีอะไร คุณว่าไหม

เริ่ม เปิดปีขึ้นมา ก็เริ่มจะทำบล๊อกของตัวเองแบบจริงๆจัง เมื่อก่อนติดกะการเล่น social Networkต่างๆ
จนโดเมนเนมที่ซื้อมาแทบไม่ได้ใช้ ยังไงก็เอาหน่อย เริ่มทำ อาจจะค่อยๆเริ่มไปเรื่อยๆแต่ก็จะอัพเดทไป
ตลอดๆและกันมันง่ายกว่าการนั่งทำบล๊อกในสเปชเนอะ แต่ไงก็อย่าลืม http://popdot.spaces.live.com
ล่ะ มันยังมีความงดงามของมันอยู่ เพียงแต่ว่าช่วงนี้อาจจะร้างลาไปบ้าง ก็อย่าว่ากันเนอะ สู้ๆกะตัวเอง กะงาน
กะอื่นๆ เพื่อตัวเราเอง…